background image

Dankbetuiging

aarde

Wij zijn in het bijzonder dank verschuldigd aan Moeder Aarde die leven mogelijk maakt. Ik zie haar als een levende planeet, net zo complex als wij zelf zijn. Niet te begrijpen voor die ene cel, net zo'n klein onderdeeltje als wij van haar zijn. Ik heb, vooral in het bos, ervaren dat er meer is als ik kan zien en begrijpen. Moeder Aarde heeft waarschijnlijk een doelgericht ontwikkelingsplan waar wij nog te klein en simpel voor zijn om het te begrijpen. Als we het al wagen om onze ogen echt open te doen.
Nu willen wij onze dank uitspreken voor datgene dat we zo vaak vanzelfsprekend vinden.
Zo spreken wij dank uit voor de seizoenen, die een natuurlijke orde brengen met een rust en een groeifase. Het weer dat zonnige dagen brengt maar ook de regen waarvan wij afhankelijk zijn voor zoet water. De zon voor de energie die hij brengt. De maan die ons begeleid. De bomen die beschutting brengen tegen de wind, die bouwhout en brandhout leveren. De planten die ons voeden of die ons genezen van ziektes. De insecten en bacterien zonder wie er geen "hoger" leven zou zijn. De dieren voor de lessen in overleven die zij geven. De vogels die zingen over het wonder van het bestaan. Onze kinderen en de volgende generaties die ons een doel en een toekomst geven. Onze (voor)ouders zonder wiens inspanningen en zorgen wij niet hadden bestaan. En voor alles dat we niet genoemd hebben, maar dat wel zijn eigen plaats inneemt in de natuurlijke orde der dingen.

Wij zijn heel trots op Ydra Mundi en Barefeet Survival, maar zij bestaan alleen omdat we op de schouders van anderen kunnen staan. Daarom willen wij onze dank uitspreken.

fluitist

Onze dank gaat uit naar onze ouders die ons een liefdevolle en stevige basis hebben gegeven. Maar ook naar onze voorouders die hebben meegeholpen om onze overleving mogelijk te maken. Zij hebben effectieve technieken ontwikkeld om te kunnen overleven. Nu is het hier al lang geleden dat de technieken om te leven in de natuurlijke wereld toegepast werden. Daardoor is veel kennis verloren gegaan. In andere streken op aarde is dat anders.

Een Apache indiaan, die Stalking Wolf werd genoemd en nog leefde volgens de oude tradities, heeft zijn leven gewijd aan een zoektocht naar de oude tradities en technieken van Noord en Zuid Amerika. Ook zocht hij naar de spirituele waarheid en eenvoud. In de laatste jaren van zijn leven heeft hij die kennis doorgegeven aan twee jonge jongens. Een van hen was een blanke jongen genaamd Tom Brown jr. tombrown Tom heeft zich daarna nog jaren zelf geoefend in (over)leef technieken. Zijn passie is "tracking" oftewel sporen lezen. Hij is er erg goed in en wordt ook door de politie gevraagd te helpen zoeken als er mensen vermist zijn in de wildernis. Hij heeft al jaren zijn eigen survival school in de VS (the trackerschool). Daar, en middels zijn boeken, deelt hij zijn kennis.
Bastiaan Dolmans heeft veel cursussen bij hem gevolgd en heeft die kennis en ervaring middels stichting Kokopelli aan veel mensen overgedragen, waaronder iedereen in het Barefeet Survival team. Wij zijn dankbaar voor deze mensen die ons zijn voorgegaan. Het is nu ook aan ons om deze kennis te delen met onze deelnemers. Wij zijn die deelnemers heel dankbaar dat ze meegaan in dit hele plan, zonder hen zou Barefeet Survival snel ophouden te bestaan. Wij zijn dankbaar voor onze vrijwilligers, sponsors en iedereen die ons ondersteunt met raad en daad. Wij bedanken Martijn voor zijn fotografie en dat hij Esther wil delen met Barefeet Survival.

Er zo is veel om dankbaar voor te zijn